|
|
|
J. S. Bach, Wariacje Goldbergowskie ---------------------------- F. Chopin Barkarola Fis-dur op. 60 Sonata b-moll op. 35 Chopin do uczniów: “Grać Bacha…”
W roku 1742 wydaÅ‚ Johann Sebastian Bach w Norymberdze czwartÄ… część Klavierübung, zawierajÄ…cÄ… m. in. Wariacje Goldbergowskie. DaÅ‚y one poczÄ…tek wariacjom nowoczesnym i stanowiÄ… jednoczeÅ›nie jedno z najwiÄ™kszych dzieÅ‚ tego rodzaju. ZÅ‚ożone jest z tematu – rozbudowanej arii o bogatej, ornamentalnej melodii oraz trzydziestu wariacji. PodstawÄ™ rozwoju stanowi nie tylko melodia, ale gÅ‚ównie bas, w poszczególnych wariacjach znaczÄ…co modyfikowany, z tym, iż w caÅ‚ym utworze zachowany jest ten sam schemat harmoniczny. Konstrukcja cyklu opiera siÄ™ na gradacji Å›rodków technicznych. Co trzecia wariacja jest kanonem przeprowadzanym w kolejnych interwaÅ‚ach od unisonu do nony, co trzecia przedstawia także “charakterystyczny” typ utworu (siciliana, fughetta, adagio). W ramach tego schematu Bach rozwija zdumiewajÄ…ce bogactwo myÅ›li, treÅ›ci i pracy kontrapunktycznej. Nurt popularno-ludowy gatunku barkaroli siÄ™ga aż czasów weneckiego renesansu i manieryzmu. Chopin wpisaÅ‚ siÄ™ swoim utworem w bogatÄ… tradycjÄ™. Jego Barkarola Fis-dur op. 60 pochodzi z roku 1846. Nazwana “najpiÄ™kniejszym ze wszystkich nokturnów”, zachwyca Å›piewnoÅ›ciÄ… i bogatÄ… ornamentacjÄ…. Sonata fortepianowa b-moll op. 35, pochodzÄ…ca z roku 1839 to jedno z arcydzieÅ‚ muzyki fortepianowej XIX wieku. Już w 1837 powstaÅ‚ marsz żaÅ‚obny, który pozostaÅ‚ centralnym punktem sonaty i zarazem jej punktem kulminacyjnym. Pierwsza część w formie sonatowej zawiera elementy etiudy; scherzo, peÅ‚ne dynamicznego ruchu przypomina raczej odrÄ™bnÄ… formÄ™, a nie jednÄ… z części; finaÅ‚owe Presto jest natomiast etiudÄ…, której bezpoÅ›rednim prototypem staÅ‚o siÄ™ preludium es-moll. Joanna Åšlusarczyk |
|
|
