|
piątek 09.10.2009 sobota 10.10.2009 niedziela 11.10.2009 poniedziałek 12.10.2009 wtorek 13.10.2009 środa 14.10.2009 czwartek 15.10.2009 piątek 16.10.2009 sobota 17.10.2009 niedziela 18.10.2009 |
|
Patron honorowy koncertu: Ivan Del Vechio Ambasador Republiki Chorwacji w Warszawie
J. Haydn, Sonata c-moll Hob. XVI/20
Pochwała różnorodności
W drugiej połowie XVIII wieku, obok trwającego jeszcze stylu barokowego i rozwijającego się stylu galant (płynna, śpiewna melodyka), zaznacza się również oddziaływanie nowego nurtu ideowo-artystycznego określanego mianem “burzy i naporu” (Sturm und Drang). Sonata fortepianowa c-moll (jedyna w tej tonacji u Haydna), pochodząca z roku 1771, ukazuje nam kompozytora niemalże w centrum jego “romantycznego kryzysu”. Zdecydowanie wyróżnia się swym dramatycznym wyrazem muzycznym. Nad formalnymi ograniczeniami stylu galant zdają się triumfować subiektywne i namiętne uczucia. Finał nie jest już beztroską zabawą – staje się dramatycznym punktem kulminacyjnym. Luciano Berio w swych utworach na pojedyncze instrumenty solowe dał przykład współczesnego rozumienia możliwości instrumentów. Six Encores to cykl sześciu miniatur fortepianowych skomponowanych w 1990 roku (Brin 1990, Leaf 1990), zawierający również kompozycje powstałe w latach wcześniejszych (Wasserklavier 1965, Erdenklavier 1969, Luftklavier 1985 i Feuerklavier 1989). Utwór ukazuje wielość i rozmaitość inspiracji, również historycznych, czerpanych przede wszystkim z muzyki romantycznej i impresjonistycznej - cztery z nich (Erdenklavier, Wasserklavier, Luftklavier i Feuerklavier) stanowią próbę oddania charakteru żywiołów. Każda z czterech ballad Fryderyka Chopina posiada swe indywidualne rysy, każda odznacza się też właściwym sobie wyrazem. Ballada f-moll op. 52 przez wielu uważana jest za szczytowe osiągnięcie kompozytora w tym gatunku. Powstała w Nohant w latach 1842 i 1843. Wyróżnia się przede wszystkim rozmachem szeroko zarysowanej formy i reprezentuje refleksyjną fazę dojrzałego stylu Chopina. Utrzymana jest w nastroju zamyślenia, zadumy i namiętnego liryzmu. Padre Antonio Soler należał do grupy najwybitniejszych kompozytorów hiszpańskich XVIII wieku. W swym dorobku ma ponad 120 sonat na instrumenty klawiszowe (klawesyn, klawikord lub fortepian). Jego wczesnoklasyczne sonaty, napisane w stylu galant, bogate są w różnorodne motywy, regularne i symetryczne ugrupowania; odznaczają się głębokim wyrazem i bezpośredniością uczucia charakterystycznego dla sentymentalizmu. Wariacje na temat Paganiniego op. 35 Johannesa Brahmsa powstały w latach 1862-63 i do dziś pozostają jednym z najwyższych kryteriów sprawności technicznej. Opatrzone zostały podtytułem “etiudy fortepianowe”. Ich temat pochodzi ze słynnego Kaprysu a-moll na skrzypce solo z op. 10 Paganiniego i zainspirował także wielu innych kompozytorów, m.in. Liszta, Schumanna, Busoniego, Rachmaninowa i Lutosławskiego. 28 wirtuozowskich wariacji zgromadzonych zostało w dwóch zeszytach, po 14 w każdym. Cykl pięciu solowych utworów fortepianowych Out of doors, (Pod gołym niebem), powstałych w 1926 roku to jedno z najważniejszych dzieł fortepianowych Beli Bartóka. Programowo-ilustracyjne kompozycje wyrażają fascynację artysty światem natury. Pierwsza część Z bębnami i piszczałkami jest skrajnym przykładem perkusyjnego traktowania fortepianu; spokojna i refleksyjna Barkarola wykracza poza diatonikę; Musettes łączy klawesynową ornamentykę z ostrymi współbrzmieniami; Muzyka nocy uważana jest za jedną z najbardziej odkrywczych brzmieniowo kompozycji Bartóka; finałowa Gonitwa tętni życiem, energią i dynamizmem. Joanna Ślusarczyk |
|
|
|
Stowarzyszenie Artystyczne PianoClassic, ul. Zwierzyniecka 15/8, 31-103 Kraków www.pianoclassic.pl tel: +48 696 950 910 |
